(recensie...)
	-Verplichte Kost -Vind Ze Maar -Eiland Top 5 -KVDB -Muze		OFF THE SKY Gently Down The Stream CD, Databloem, 2005 Off The Sky is een éénmansproject van de vanuit Kentucky, USA werkende Jason Corder, uitgebracht op het voortreffelijke Nederlands/Canadese label Databloem. Toen ik deze CD in oktober 2006 kocht waren er nog slechts enkele exemplaren voorradig, en zag het er niet naar uit dat er een herpersing zou komen. Maar omdat er volgens mij een grote kans bestaat dat Databloem's sublabel Data Obscura dit album op CD-r zal her-releasen bespreek ik het als Verplichte Kost. Want dat is het volgens mij. Iedere liefhebber van minimale ambient met glitch- en dubinvloeden zou zich moeten haasten om deze prachtplaat aan zijn of haar (!) collectie toe te voegen. Gedurende de 62 minuten die Gently Down The Stream duurt krijgt je een droomwereld voorgeschoteld waarin het bijzonder plezierig toeven is. Het tempo is gemiddeld laag. Beats zijn er wel, maar vrij diep in de mix, en kalm van karakter. Eigenlijk zijn het vaak gewoon klik- en kraak geluidjes die in een gestructureerde vorm het luie tempo van de nummers bepalen. Van de koude sfeer die vaak kenmerkend is voor minimale glitch-ambient is hier helemaal niets te merken. Door de dubby ritmes en bijbehorende baslijntjes is de gemiddelde temperatuur van dit album zelfs zomers te noemen. Het openingsnummer 'adagio, à deux' is, naar verhouding, vrij stevig van opbouw, maar met de (electronische?) vogelgeluiden, hemelse koorklanken en parelende arpeggiators ben je meteen in de ban. De tweede track 'down the stream' is wat het tempo betreft veel representatiever voor de rest van het album. Een duidelijke dub is waarneembaar, met daar overheen (of onderdoor, het is maar net in welke staat van geestverruiming je je bevindt) een heleboel laagjes weidse klanklandschappen die bij mij de herinnering oproepen aan een zomerse vakantiedag uit mijn jeugd. Dan volgt 'agonic drift', en vrijwel beatloos nummer dat wederom fraaie woordloze zanglijnen laat horen op een bedje van warme klanken. De dubby sfeer keert weer een beetje terug in 'low tide', een nummer dat mij bij tijd en wijle ook sterk doet denken aan sommige muziek van Monolake. Hoewel de op electrische piano gespeelde melodielijnen mij dan weer meer herinneren aan de beste tracks op de diverse Café Del Mar verzamelaars. Allerlei vervormde veldopnames en glitchy beats vormen de basis voor het vervreemdende nummer 'channel movement', dat zelfs een minimale en zéér onderhuidse straight-4/4 beat heeft. Niet dat het op enig moment echt dansbaar kan worden genoemd, overigens. Een tweede percussielaag draait hier namelijk fijntjes tegenin met allerlei verre en vage klikjes en bliepjes. Denk aan een warme variant van de oudere Biosphere. Echt briljant zijn de piepkleine kraakjes en zuchtjes die het ritme bepalen in 'floating point'. De minimale strijkers, en de echoënde synthesizers doen mij zeer sterk denken aan The Irresistible Force, het superbe jaren-90 ambient project van Mixmaster Morris. Diep tropische sferen trekken aan mijn geestesoog voorbij als ik vervolgens luister naar 'ahurani'. Op de achtergond een diepe drone, en in diverse laagjes daar voor zijn allerlei aan regenwoud herinnerende geluiden en weer zo'n geweldige glitchy dubby percussie gerangschikt. Als dan ook nog een smachtende vrouwenstem opduikt die met een woordloze sirenenzang mijn hart door mijn van emotie verstikte strot naar buiten trekt weet ik, op de helft van het album, nu al zeker dat het goed is... Qua sfeer ligt 'gyre of time' weer in de richting van een kruising tussen The Irresistible Force en Biosphere, dit keer echter met vleugjes The Orb en Alpha. De fraai uitgevoerde time-stretching experimenten in het ritme zijn vervreemdend, maar gek genoeg ook volkomen natuurlijk; en zeldzame combinatie. De opnieuw slechts minimaal ingekleurde vierkwartsmaat in 'red tides' wordt na een dikke twee minuten nog vager, net als de soundscapes die zich dan ontwikkelen. Even later neemt het ritme weer zachtjes de overhand, en daal je langzaam terug naar de aarde. Naar het einde van de track wordt het allemaal weer een stuk vreemder, om tenslotte, op laag volume, in een wolk van krakende vervorming opeens te stoppen, en over te gaan in 'lite raining'. Hier zijn voor het eerst allerlei "gevonden geluiden" van niet-dierlijke oorsprong te horen, die de ruimtelijke achtergrond vormen voor een staccato melodielijn die mij een beetje doet denken aan random kiestoontjes, veroorzaakt door een niet nader bij naam te noemen buitenaards wezen dat verwoede pogingen onderneemt om naar huis te bellen. Na dit korte nummer is er weer ruimte voor dubby ritmes, in het kalm voortkabbelende 'under current'. Erg smakelijk is de diep in de mix verstopte melodica-melodie die de kenner meteen aan de Far-East sound van reggae-legende Augustus Pablo doen denken. De vervormde clavecimbel-achtige melodielijn die in de tweede helft van het nummer de boventoon voert muteert op het einde op geniale wijze in een soort gamelan achtige sound. Het album wordt afgesloten met het prachtige 'ebb and flow'. Hier komen alle sfeertjes en invloeden nog een keer voorbij, in een wervelende wereld van kapotte ritmes, verwegge drones, en zomeravondwarme pasteltinten. Inhoudelijk scoort dit album wat mij betreft 10 uit 10. Ik ken weinig albums van deze lengte die van begin tot eind zo weten te boeien. De reden daarvoor is overigens simpel: er staan geen zwakke tracks op deze plaat. Geluidstechnisch is er overigens ook niets op deze CD aan te merken. Een zeer fraaie, diepe, brede en gedetailleerde mix, waarin ook de frequentie-uitersten aanwezig zijn. En daarom, lieve kijkbuiskinderen, krijgt dit m.i. zéér onterecht volkomen onbekende album van mij de hoogste aanbeveling: Verplichte Kost! Meer informatie op de Off The Sky webpagina of op www.databloem.com Makz Terug naar Verplichte Kost ©2006 Listening Principles